Friday, November 10, 2006

Και λοιπόν;
Τι νομίζεις ότι κάνεις;
Πώς;

Α!



Με αμφισβητείς.



Ταλαντώνεσαι άνευ λόγου και άνευ χρείας ενέργειας



















Πέρασες τρία στάδια αναπολόγητος















Βρέφος, παιδί, έφηβος

















Και μετά, στο στάδιο του απολογισμού,












αναλώθηκες με μύριους τρόπους, πάνω στα πτώματα των προηγούμενων εαυτών σου, και πάνω στα ήδη νεκρά νεογνά των επόμενων.








































Labels:

7 Comments:

Blogger Desposini Savio said...

Τίγρης, γατί, αλεπού,...
για μετά δεν γνωρίζω.
Αποφεύγω τον απολογισμό σαν τον διάολο...
καλησπέρα

November 11, 2006 at 10:03:00 PM GMT+2  
Blogger elix_geo said...

Καλησπέρα, σ΄ευχαριστώ πολύ για όλα τα ευγενικά σου σχόλια.

Κι αν αλλάζεις τόσα πρόσωπα και άλλα αιλουροειδή ακόμα όπως αφήνεις να υποθέσω, - δυναμική θωπεία ή θωπευόμενη κρυμμένη αδυναμία; - έχεις πολύ καιρό μπροστά σου για την ώρα του απολογισμού. Αλλά όταν έρθει θα έχεις πολλή δουλειά!

November 13, 2006 at 2:20:00 AM GMT+2  
Blogger Desposini Savio said...

Υποθέτω πως ναι..θα έχω πολλή!

November 13, 2006 at 8:47:00 AM GMT+2  
Blogger mamba ...black mamba said...

Δεν είναι απαραίτητος ο απολογισμός,
οι πράξεις μετράνε στον χρόνο και οι σκέψεις μετράνε τον χρόνο..
ούτως ή άλλως.
Είτε το θες είτε όχι.

Τις καλημέρες μου.

November 13, 2006 at 2:57:00 PM GMT+2  
Blogger Y. K. said...

εχω επιστρεψει στο σταδιο του παιδιου.. γι'αυτο δεν κανω απολογισμους πια.με φθειρουν πιο πολυ. δε με βοηθουν πια. εσενα?
(απολογισμο με την εννοια της αυτοκριτικης κανω..μονο.)
φιλι σου αφηνω..

January 19, 2007 at 7:34:00 PM GMT+2  
Blogger Sigmataf said...

Ο απολογισμος όποιος κι αν είναι, ας με χτυπήσει σαν τυφώνας,
ας με γκρεμίσει σαν σεισμός
και στην συνέχεια ας με λυτρώσει σαν την αγάπη της μάνας.

February 28, 2007 at 10:55:00 PM GMT+2  
Blogger Unknown said...

τον απολογισμό, μ'έμαθαν να τον κάνω νωρίς.
δλδ διαρκώς.
τώρα συνήθισα να είμαι ένοχος. και μέτοχος της πίκρας άλλων.
και μέτοχος της χαράς και της αθωότητας άλλων.
έτσι το παιχνίδι της ζωής προχωράει...
το αλογάκι είναι όμορφο, καμιά φορά το βλέπω με νοσταλγία, αλλοτε παίζω μαζί του, κι άλλοτε ονειροπολώ...
βλέπεις είναι κι αυτό το αδέσποτο 10 τοις εκατό φίλε...
εκεί ποντάρω.
και μερικές φορές είναι καλά.
μερικές όμως.

October 11, 2007 at 2:11:00 PM GMT+2  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home

eXTReMe Tracker
SECRET GARDEN lyrics